Patat en die biddag

Was machen Sie? 

Nichts. 

Ich lasse das Leben auf mich regnen. 

                                                                  Rahel Varnhagen 

[Wat doen jy? 

Niks. 

Ek laat die lewe op my reën.]

~ v ~

Sit and be still

until in the time

of no rain you hear

beneath the dry wind's

commotion in the trees

the sound of flowing

water among the rocks,

a stream unheard before,

and you are where

breathing is prayer.

                                                Wendell Berry

 ~ v ~

Hy laat immers sy son opkom oor slegtes en goeies, 

en Hy laat reën oor dié wat reg doen en oor dié wat verkeerd doen.

                                                                  Mat 5:44 - 45

~ v ~

Patat - Foto deur George Angus

Vroegoggend.
Klaar bloedig warm.
Patat sit
in die vensterbank.
Kyk op na die hemel.
Hy ken nie reën nie.
Het dit in sy kort lewetjie
nog nooit beleef nie.
Verwag dus niks nie.
Probeer op geen manier
vir God manipuleer
of om ‘n Opperwese
se arm te draai nie.
Hy verstom hom aan
die spreeus
en die water wat
uit die geyser
se oorvloei drup.
Sit in die lig
van die son
wat opkom.

As dit nou sou begin reën,
pluk hy
dan net
die vrug
van iets wat óns losgebid het?
Ry,
by wyse van spreke,
op die golf
van ons droogte-vroomheid,
die resultaat
van ons goeie werke?

Of staan hy
en ons
bloot
die heeltyd
in die lewe
se reën
wat in alle
vorme
om ons val?

Ek dink hy bid
daar waar hy sit.
Ek kyk na hom.
Ons bid.

Reg binne-in
God
wat om ons
‘n warm Woensdag word.


George