The Restory Retreat Centre

When I opened the packet with the prescription medicine that I bought for my dad, I found the pen. Delmas Pharmacy inscribed on the side. “Someone will be looking for it, having no idea where they might have placed it. I must remember to take it back when I go to Delmas again.” I put it on my night stand, in plain sight. As a reminder and so that it doesn’t get lost or somehow damaged.  But to my dismay I forget to take it with on the occasions I go to town. About a month passes. It is time to get a repeat on my father’s medicine. I have to go to the pharmacy. That in itself reminds me of the pen. I take it with, relieved that I still have it, undamaged. “Here’s your pen. It was in the packet with the pills you gave me last time” I say at the counter after asking for the medicine. “I’m not sure whose is it exactly but I thought you’ll be looking for it. Sorry that I’m only bringing it back now.” The pharmacist and the assistant behind the counter laugh...

Waarom skryf ek? Ek het ‘n gevoel dit het met my geaardheid en met my lewe te doen. Laasgenoemde het soveel vertakkings - my en M se verhouding, Pa, my spiritualiteit, boeke en skrywers, die plaas, die werkswinkel, flieks, houtwerk, die kerk, die fabrieke waarby ek kom, die werkers, my familie en vriende, die honde, die natuur, kuns, plekke, musiek, Biodanza, my rekenaar en die internet, humor, gereedskap, mense, my liefde vir die TWO se geskiedenis. Op enige gegewe tydstip is ek met een van hierdie vertakkings besig, met inspeling van die ander in ‘n mindere of meerdere mate, maar dit is tog net so dat die fokus telkens oorwegend op een van hulle is. Hoe is hierdie verskillende fasette met mekaar verbind? Is daar ‘n verband? Waar vind die sameloop plaas? Ek meen die sameloop is net op een plek - binne my. Ek is die naaf waarin my belangstelling-speke saamkom. En die een plek waar my belangstelling-familie mekaar sien en oor en weer gesels, is wanneer ek skryf. Dáár hak...