Skip to main content

Posts

Showing posts with the label kreatief

Vanuit Die Restory - Gesprekke Tussen Reisgenote (214)

  My Doel Die Gesprek Elemente Uit Die Gesprek Musiek In die liedjie is die "plan" wat sy vir God gee, 'n pleit vir 'n einde. • Sy vra God nie vir 'n nuwe pad nie, maar sy gee vir God 'n voorstel of 'n padkaart om hierdie hoofstuk van lyding te beëindig ("To close this affair"). • Dit is 'n daad van oorgawe: sy kan nie meer die gewig van die verlede dra nie, so sy reik uit en sê as't ware vir die Skepper: "Hier is hoe ons hierdie pyn kan klaarmaak. Help my om dit af te handel." Daar is 'n ironie in die lirieke. Soms is die enigste "plan" wat ons kan vorm, om te erken dat ons planne opgeraak het. Deur te sê "Ek gee vir God 'n plan," sê sy dalk eintlik: "Ek het besluit dat hierdie 'affair' met hartseer verby is; God, nou moet U die res doen om dit te laat gebeur." Dit is 'n skuif van passiewe slagoffer na iemand wat 'n grens stel. Mag jy algaande, ontdekkend, in jou doel tuisko...

Vanuit Die Restory - Gesprekke Tussen Reisgenote (178)

  Gedagtes Losverjaar Piekniek teen Tafelkop op my verjaardag Die Gesprek Elemente Uit Die Gesprek ` Musiek Ek het vanjaar vir die eerste keer Beethoven se Simfonie Nommer 7 werklik gehoor. Dit spreek baie diep tot my. Hoe ouer ek word hoe meer raak ek daarvan bewus dat my lomp pogings en gerafelde planne deur 'n oneindige Teerheid gedra word. Met ons liefde. George & Matilda

Vanuit Die Restory - Gesprekke Tussen Reisgenote (170)

Vreugde In Die Maak Daarvan Kom ons begin met 'n kort refleksie wat probeer uitdruk waaroor vandag se onderwerp gaan. Miskien herken jy jouself daarin. Daar is genot wat nie skree nie. Wat nie op applous wag of trots op ’n verhoog staan nie. Wat nie gepootjie word deur perfeksionisme of selfkritiek nie. Dis die sagte glimlag van iemand wat stil sit en kyk na iets wat deur hul eie hande gekom het— en wat nou lewe. Dit is nie selftrots nie. Dit is eerder ’n heilige ja: ’n instemming met die Woord wat lig geskep het, ’n deelname aan die Asem wat alles laat wees. Dit gaan nie om prestasie nie, maar verbintenis. Dit is nie eers trots nie — dit is eerbied. Wanneer jy vorm gee aan wat innerlik in jou gegroei het— ’n gedig, ’n skets, ’n brood, ’n woord van vertroosting— dan ervaar jy daardie vreugde: nie jy as die oorsprong van daardie skepping nie, maar as ’n vriend van die Skepper. En jy fluister sag vir jouself, soos God op die sewende dag: “Dit is goed.” Matilda se vreugdes. George s...