Kersverhaal
“Kyk, Ek stuur julle uit soos skape onder die wolwe.
Wees dan behoedsaam soos slange en onskuldig soos duiwe.”
Matteus 10:16 AFR20
CAROL OF THE FRIENDLY BEASTS
Jesus, our brother, strong and good
Was humbly born in stable rude
And the friendly beasts around him stood,
Jesus, our brother, kind and good.
I, said the donkey, shaggy and brown,
Carried his Mother uphill and down
I carried her safe to Bethlehem town,
I, said the donkey, shaggy and brown.
I, said the cow, all white and red,
Gave him my manger for his bed,
I gave him my hay to pillow his head,
I, said the cow, all white and red.
I, said the sheep with curly horn,
Gave him my wool to keep him warm,
He wore my coat on Christmas morn,
I, said the sheep with curly horn.
I, said the dove, in the rafters high,
Cooed him to sleep with lullaby,
We cooed him to sleep, my mate and I,
I, said the dove, in the rafters high.
Thus every beast by some good spell
In the stable dark was glad to tell
Of the gift he gave Immanuel,
Of the gift he gave Immanuel.
Uit 'n ou Kerslied
~ ❖ ~
Die Jakkals By Die Krip
(Oorspronklik geskryf deur P.L Travers)
Dit was laat in die nag. Stilte het oor die stal gelê, net verbreek deur die sagte gloed van die krip waar die Kind tussen die vriendelike diere gelê het. Die wyse manne het in ’n hoek geslaap, hul geskenke rondgestrooi, terwyl die herders in die hooi gesluimer het. Bo hulle het engele gehang, rustend ná hul sang.
Die diere het geroer toe hulle sagte pote hoor naderkom. ’n Rooijakkals het in die deuropening verskyn, sy oë vasgenael op die Kind. Ontsteld het die donkie, die koei, die skaap en die duif geëis dat hy moet weggaan. Maar die jakkals het rustig geantwoord: “Inteendeel. Hierdie is die enigste plek vir my.”
Die diere het hom beskuldig van slinksheid, diefstal en vyandskap teenoor die mens. Die jakkals het dit nie ontken nie. “My slinksheid is my lewe,” het hy gesê. “Dit voed my welpies, red my van strikke en hou my vry. Maar eendag sal ’n jakkals die mens se vriend wees. Ek het gekom om my geskenk te bring.”
Die diere het gespot.
“Watter geskenk kan jy bring?”
“My slinksheid,” het die jakkals gesê.
Die donkie het gebalk:
“Ek het sy moeder veilig oor woestyne en heuwels gedra. My rug is breed genoeg vir laste.”
Die koei het sag bygevoeg:
“Ek het my krip vir Hom gegee, ’n plek om te rus.”
Die skaap het geblêr:
“Ek het my wol gegee om Hom warm te hou.”
Die duif het gekoer:
“Ek het Hom aan die slaap gesing.”
Elke dier het sy geskenk met trots genoem, en elkeen het die jakkals met wantroue bekyk.
“Wat kan jy gee buiten slinksheid?” het hulle gevra.
Toe het die Kind sy hand opgelig.
“Dit is ’n goeie geskenk,” het Hy gesê. “Die ander gee wat hulle nie eers gaan mis nie. Maar die jakkals het alles gegee wat hy gehad het. Sy slinksheid is sy krag, sy lewe. Nou is dit myne.”
“Maar wat sal U met so ’n geskenk doen?” het die donkie uitgeroep, verward. “Ek verstaan hierdie raaisels nie. Daar is iets hier wat ek nie begryp nie.”
“Ek ook nie!” het die koei, die skaap en die duif beaam, terwyl hulle twyfelend hul koppe geskud het.
“Dit is nie nodig om te verstaan nie,” het die Kind sag gesê.
“Dit is net nodig om dit te laat wees.
Om lief te hê en te laat wees.”
Toe het Hy sy kop na die deur gedraai en die jakkals nader gewink.
“Kom,” het Hy beveel.
Die jakkals het gehoorsaam geknik, elke poot fyn gelig en sonder ’n geluid neergesit, en na die krip gestap.
Die Kind het sy hand uitgesteek en dit op die rooi kop tussen die breë ore gelê.
“Ek sal iemand nodig hê om My te help.”
Die jakkals het ’n vreemde geluid in sy keel gemaak, iets tussen ’n grom en ’n kreun.
“Wat wil U hê moet ek doen?” het hy uitgeroep.
“U onder die doringbos inrol soos ek met my halfvolwasse welpies doen?
Die roep van die uil volg, haar prooi uit haar skerp kloue ruk en U voed met ’n vet eekhoring?
U in my jakkalgat wegsteek en wanneer hulle U jag - want jag sal hulle! - U lei langs geheime paaie wat net ek ken?”
“Bly by My,” het die Kind gesmeek.
“Hulle verwelkom My nou, maar eendag sal die verwelkoming verdwyn.”
Die jakkals se oë het geblink.
“U weet ek kan dit nie doen nie. Om u vriend te wees, beteken om U alleen te laat gaan. Wat ek kon doen, het ek reeds gedoen. My slinksheid is nou U s’n. Dit sal U lei wanneer die wêreld teen U draai.”
Die Kind het sy kop gebuig en die harde waarheid aanvaar.
“Jy is reg,” het Hy gefluister.
“Alleen wanneer die wind opstyg en die reën val.”
“En ek sal in die heiningbosse gaan woon,” het die jakkals gesê.
Terwyl hy gepraat het, het hy sy lyf stadig — duim vir duim — weggeskuif, sodat die Kind se hand langs sy rooi rug afgly tot by die punt van sy stert. Dit het gelyk asof nie een van hulle kon verduur om van die ander te skei nie.
Toe het hy met fyn, doelgerigte tree oor die strooi gestap na die plaasdiere. Met ernstige oorweging het hy ’n plek tussen die koei en die donkie gekies en gaan lê, sy stert om hom gekrul, sy spits snoet teen sy pote geskuif.
’n Swart lam het teen hom ingekruip. Die diere, wie se woede nou versag het, het gedink:
“Ons is te eenvoudig om te verstaan. Ons kan net liefhê en laat wees.”
Deur die nag, terwyl wyse manne en herders geslaap het, het die Kind en die jakkals mekaar aangekyk en wag gehou. Wild en mak saam by die krip — die sirkel was vol.
~ ❖ ~
Daar is 'n nadeel daarin vir 'n frase, 'n storie, 'n rympie of 'n liedjie om oorbekend te raak. Ons skakel af wanneer ons dit hoor, want ons ken dit mos. Soms moet ons dit afstof en weer daarna luister. Regtig luister.
Wanneer dit gebeur ontdek ons daar is ooreenkomste tussen die jakkals van ons storie en die klein tromspelertjie waarvan ons tot vervelens toe oor Kerstyd in die bekende liedjie hoor.
- Hulle gee albei "anderste" geskenke, uit hul harte. Die tromspelertjie se geskenk is sy musiek, sy toewyding – geheel en al homself. Die jakkals het ook nie 'n konvensionele geskenk nie: slegs listigheid, moed en sy wilde hart.
- Beide die gewers steun nie op grootsheid, skouspel of rykdom nie. Hul geskenke is nederig, intiem en persoonlik.
- Al verstaan die wêreld rondom hulle – die ander diere, wyse manne of toeskouers – nie, erken die ontvanger (Jesus) die waarde van elkeen se onkonvensionele geskenk. Die tromspelertjie se liedjie, die jakkals se waaksaamheid en teenwoordigheid, word ten volle ontvang, nie geoordeel nie.
''Die Klein Tromspelerseuntjie'' in 3 verskillende tale (Engels, Arabies, Italiaans), gesing vanaf 'n dak in Bethlehem deur 5 sangers van Palestina wat in Bethlehem/Jerusalem woon.
Ons wens vir julle, 'n baie geseënde Kersfees.
Met ons liefde.
George & Matilda
Comments
Post a Comment