Skip to main content

Vanuit Die Restory - Gesprekke Tussen Reisgenote (194)

By

 

Vir Die Nuwe Jaar





(Vir die oorspronklike foto - dankie aan ons vriend Ben)



Terugskouend was dit, te midde van baie ander dinge, Rilke se jaar. Hier by Die Restory het ons oor hom gepraat, hy het dikwels opgeduik in ons nadenke oor iets en hy is by ‘n paar geleenthede ingetrek om diens te doen in die Opening- en Afsluitingsgebede van ons meditasies. Hy praat ons taal. En hopelik, met verloop van tyd, het hy ons stem beïnvloed.

Teen daardie agtergrond, en met die bymekaarmaak van stukkies Rilke hier en daar, ons boodskap vir julle hier van Die Restory:


Op Die Drumpel Van ‘n Nuwe Jaar
(Met dank aan Rainer Maria Rilke)

Met die wisseling van die jaar,
word ons genooi om nie vorentoe te jaag nie,
maar om die vrae ’n bietjie langer te leef.

Om te vertrou dat dit wat nog nie klaar is nie,
dit wat onduidelik of moeg voel,
steeds stilweg binne-in ons aan die werk is.

Die nuwe jaar vra nie vir antwoorde nie,
slegs vir teenwoordigheid.
Vir ’n bereidheid om naby dit wat werklik is te bly -
naby die ritmes van asem en lyf,
naby die stadige werk van luister,
naby die genade wat in gewone dae opgesluit lê.

Wat as hierdie jaar nie iets is om te bemeester nie,
maar iets om te ontvang?
Nie ’n probleem om op te los nie,
maar ’n storie wat steeds vertel word.

Hier, in stilte en saam-wees,
leer ons opnuut dat dit tyd neem om te "word".
Dat betekenis ryp word wanneer ons aandag gee,
nie wanneer ons dwing nie.

Terwyl die jaar voor ons oopvou,
mag ons sag wees met dit wat onvoltooid is,
getrou aan die werk van teenwoordigheid,
en geduldig genoeg om die dieper storie
sy eie woorde te laat vind.


Met baie liefde en groot dankbaarheid vir julle in ons lewens.


George & Matilda



Labels:

Comments

  1. Anonymous27 December 2025 at 18:29

    Dankie George & Matilda vir die besondere boodskap.

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

Vanuit Die Restory - Gesprekke Tussen Reisgenote (154)

By
Wakkerstroom Klassieke Musiekfees 2025 20 - 23 Maart 2025 “God sprei die hemel uit oor die leë ruimte,  Hy laat die aarde hang waar niks is nie.  Hy versamel die water in die wolke, en hulle skeur nie onder die las nie.  Hy plaas die horison op die see,  'n grens tussen lig en donker.  Dit is maar die begin van sy dade,  ons hoor net die gefluister van sy woorde.  Maar die volle krag van sy dade, wie kan dit verstaan?” ‭‭Job ‭26‬:‭7‬-‭8‬, ‭10‬, ‭14‬ ‭AFR83‬‬                           Dit is weer daardie tyd van die jaar! Herfs is oral sigbaar en voelbaar en daar is die geur van kreatiwiteit en voorbereidings in die lug wanneer jy ons klein dorpie binnekom. Hierdie naweek bied ons ons jaarlikse Wakkerstroom Klassieke Musiekfees aan. Wonderlike, talentvolle musikante van oral, tegniese spanne en die mense wat hulle optredes sal bywoon, stroom na Wakkerstroom. Musiek is nie die enigste item ...
Post a Comment
Read more

Lessons in Sunbirdish (1)

By
I have no way of proving that God exists. For a long, long time I believed because I didn't think I had a choice. If it is a choice between heaven and hell, you do what it takes to secure your celestial seat. Somehow I never stopped to consider why I so strongly believed in a heaven and hell, but wasn't nearly as sure that there's a God holding the keys to them. Then the sunbirds came. Slowly but surely I am being taught the dialect I need to converse with God. Or rather, to follow on what seems to be a trail that God leaves me. Being just up ahead and beckoning me all the while, it's not a chase after or a search for God, but rather a joint venture with God scouting and reporting back when my spirit runs low on this journey through life. In  A Rare Find  and  Bird on my window sill  I touched on synchronicity. I have come to believe that consciously living our moments, awakens us to the fact that there are more things in this life than meet the eyeball. Things t...
1 comment
Read more

Whistle while you work

By
Drawing by Ron Leishman When last did you whistle while working? When last did you hear someone else whistle while working? Somehow it bothers me that whistling has become an almost absent element in our work. The sound of a person whistling a tune while busy somewhere in the house or out in the workshop conveys something of an underlying happiness, satisfaction and contentment. An enjoyment of the work itself. The tune need not be flawless. Applying more air than sound won’t lead to disqualification, as long as the intention is there. Whistling can even be replaced by singing in all that I’ve said up to now. The same principles apply. The absence of any of these two activities bothers me because it says something about us doing the work and the type of work that we do. Can it be that our type of labour in this 21 st century is not conducive to either whistling or singing? What type of work is that then – draining, stressful, pressured? Or are our conclusions ...
6 comments
Read more