Coronavirus - Vanuit die Stilte 1

Die Dinge wat Saakmaak

Fil 1:3-11


Klankgreep van Oordenking

Here,

Ek is nie bang nie.

Nie op ‘n bewuste vlak nie. Nie as ‘n boodskap van my kop nie.

Maar as ek doodstil raak en na my lyf luister, is daar hier oor my skouers en bors wel ‘n bang.

Dis nie ‘n vrees vir doodgaan nie. Dis meer vir die groot onbekende wat tans om ons en nog voor ons lê.

Ek weet die wêreld gaan verander. Dit gebeur op hierdie oomblik, in ons tyd.

Totaal.

Dit moet. Dis nodig. 
Ek hoop selfs dat dit moet gebeur, want so kan dit nie aangaan nie.

Ons het egter soveel slegte gewoontes waarmee ons die nuwe tegemoet loop. Dis wat my bang maak. Ons het gewoontes wat van ons ‘n indringer spesie maak. Noudat ons siek word, word die natuur en ons planeet gesond, slaak hulle ‘n sug van verligting. 
Wat sê dit van ons en die manier waarop ons leef?

Ek is nie bang vir die virus nie.

Ek is bang vir ons.

Ek is bang vir ons arrogansie en onwilligheid om aanpasings te maak.

Ek is bang vir ons oordrewe fokus op ons eie gemak, ons selfgesentreerdheid.

Ek is bang dat ons nie uit hierdie ryk tyd gaan leer nie, maar dit net verduur en deursien sodat dinge na normaal kan terugkeer. 
Ek is bang vir ons normaal, Here. Ons normaal is goedkoop vlugte, klere wat deur onmenslike arbeidspraktyke gemaak word, selfone waarvan niks na die natuur kan teruggaan nie, berge vuilgoed wat by die dag hoër word, gevoed deur ons hoë lewensstandaard.

Waar is U in dit alles?

       Ek vra dit nie verwytend of beskuldigend nie.

Ek vra omdat ek instinktief weet dat U daar is, maar ek kyk U aanhoudend mis.

Ek soek U deur my filters.

My filters is geneig om U net in die goeie, my gesondheid, my voorspoed te sien.

Dit wil maar net nie registreer dat Jesus gesê het dat U by die geringstes gesoek moet word nie. Dat ons hulpeloosheid en hopeloosheid juis die poorte na U toe is nie.

Nou het hierdie virus in die Lydenstyd gekom. Ook as ons leermeester.

Wat wil U hê moet ons uit hierdie dinge en in hierdie tyd leer? Wat moet ons hoor?

Ek weet dat dit baie jare gaan vat om in daardie antwoord in te leef.

Maar deur net na die afgelope paar weke en na die gebeure regoor die wêreld te kyk het ons geleer dat ons nie almagtig is nie. Ons is baie kwesbaar.

Skielik, sommer net so, hou basies alles wat ons tot stand gebring het en waarop ons roem, op om te werk. 
Ons prestasies vervaag en ons kyk na die videos op YouTube en Facebook van bekendes - akteurs, sangers – as normale mense in sweetpakke en T-hemde met katte op hul skote en honde op die mat by hul voete. Ons mylpale krimp tot die basiese.

Deur Paulus vra U van ons om agter te kom, om uit te sif, die dinge wat regtig saakmaak. Die dinge wat in die tyd van ‘n groot plaag eintlik al is wat oorbly. Ons is besig om dit in hierdie dae al hoe meer te leer – die dinge waarop dit werklik aankom.

Ons besef die enigste manier hoe ons dit gaan doen is deur liefde. 
Ons kon verwag dat in die tyd van so ‘n groot omwenteling die liefde sou opduik. 
U bring ons altyd terug na die liefde toe, Here. 
Dit dryf en dra alles: ons ontdekking van dit wat regtig saakmaak, hoe ons dink, ons fyn aanvoeling in tye van groot onsekerheid.

Augustinus het gesê: “Gee wat U vra, en vra dan net wat U wil hê.”

Ons vra dit ook. Gee asseblief vir ons liefde, Here. 
Mag die dae van Covid-19, dae wees van toename in liefde. Vir U, mekaar, onsself, die aarde. 
Mag ons soos minnaars, mense wat liefhet, leef uit die vrug van die dae van inkeer en isolasie. Mag dit die vrug wees wat diep uit ons siel voortkom en wat Christus vir mense aantreklik, aanloklik maak.

Help ons Here, om ook die gawes van hierdie tyd te ontdek en deel van ons lewens te maak.

Amen