Eksistensiële Gesondheid
Onsekerheid, Sterflikheid, Identiteit vs Rol
Die Gesprek
Elemente Uit Die Gesprek
Kreatiewe Stuk
Alberto Giacometti - L’Homme qui marche (Die Lopende Man) 1960
Alberto Giacometti se beroemde bronsfiguur L’Homme qui marche (Die Lopende Man) beeld ’n man uit, besig om te loop, met sy arms wat los langs sy sye hang. Dit word beskryf as ’n nederige beeld van ’n doodgewone man, én terselfdertyd ’n kragtige simbool vir die hele mensdom. Giacometti het die natuurlike balans van die treë gesien het as ’n beeld van die mens se eie lewenskrag.
Die figuur het geen klere, geen professionele kenmerke, geen gesigsuitdrukking van bravade nie. Hy is bloot mens—breekbaar, alleen, maar steeds aan die beweeg. Dit verwoord visueel daardie vraag: Wie is jy wanneer jy nie meer jou rolle "dra" nie? Jy is nie die harnas van jou werk of doeltreffendheid nie; jy is die essensie wat deurbreek wanneer alles afgestroop word.
Daar is 'n diep ironie daarin dat Giacometti se 'L’Homme qui marche I' een van die duurste kunswerke in die geskiedenis geword het toe dit in Februarie 2010 vir $104.3 miljoen verkoop is. Dit het beteken die stuk was die duurste beeldhouwerk ter wêreld, tot Mei 2015, toe ‘n ander Giacometti-werk, L’Homme au doigt, dit oortref het.
Die feit dat die wêreld bereid is om meer as $100 miljoen te betaal vir 'n beeld van 'n "kaal, brose mens", sê iets dieps oor wat ons uiteindelik die meeste waardeer. Wanneer alle geld, strukture en rolle wegraak, herken ons die onskatbare waarde van die mens self.
Musiek
Wanneer Eva Cassidy Songbird sing is daar geen groot vertoon, ingewikkelde produksie of 'n poging om te beïndruk nie. Daar is net 'n kitaar en haar suiwer stem.
Cassidy is in 1996 op slegs 33-jarige ouderdom aan kanker oorlede, lank voordat die wêreld haar talent regtig ontdek het. Haar vroeë dood gee aan haar weergawe van die liedjie 'n besondere betekenis. Dit klink soos 'n sagte afskeid én 'n omhelsing van die huidige oomblik. In die konteks van ons eie sterflikheid en die soeke na wie ons is wanneer al ons rolle wegval, bring Songbird ons terug na die mees essensiële kern: 'n ruimte waar ons kan inneem wat werklik saak maak, en bloot mag wees te midde van die wind op die heide.
Met ons liefde.
George & Matilda





Comments
Post a Comment